Ennþá í kúltursjokki eftir Færeyjaferðina í júní. Karlhylli mín var svo mikil að ég var farinn að borða hvítlauk í massavís(virkar á vampírur en lítið á Færeyinga). En að öllu ólognu þá er kvenskortur í Færeyjum. Vantar í aldurshópnum 35-50 ára. Þær fara í nám og koma ekki heim, giftast dönum og íslendingum.
Fyrir höndum menningarnótt 2008, tékkið á Friðarhúsi, friðsamleg dagskrá þar.
Þetta hefur verið mánuður vinnu, gróðurofnæmis, rómantískra langana og daglegra gönguferða. Var gerð rækilega grein fyrir því á Reykjalundi í vor að hreyfing væri eitt hið besta lækningameðal allra tíma.
Ó, vei hvað gera anti-sportistar þá?? Málamiðlunin er að ganga á hverjum degi, helst við sjávarsíðuna.
En það kastaði fyrst tólfunum þegar æskuvinkona kom auga á mig að koma úr Gróttuhringnum og sagði með forundran og hryllingi í málrómnum:,, Ert þú farin að skokka?!?” Ég gat til allrar hamingju svarið þann verknað af mér og lofað henni í sárabætur að við skildum nú eitthvað reyna að jamma saman á næstunni. Og nú tekur við játning sem eftir að valda skjálfta hjá öllum sem þekkja til, er alvarlega að hugsa um að fara að hjóla…
Fer á morgun til Færeyja. Ragga vinkona sem bíður mín fagnandi, sendir mér æ fleiri skilaboð um það sem ég þarf að koma með mér til Thorshavn. Verð tekin með yfirvigt að smyggla inn bráðnauðsynlegum ,,heilsu” vörum fyrir tilvist okkar næstu daganna. Vantar, nei bráðvantar leiðindapúkann sem Jack Nicholson lék As Good as It Gets þeirri mætu gamanmynd. Hann var alger snillingur í að pakka.
Ég er ekki búin að ná að þvo það sem ég ætla hafa með mér eða þá ná í læknadópið mitt til apótekarans eða hvað þá ná í eitthvað af ómissandi hlutunum hennar Röggu heim til hennar. Allamalla, eh , be, búuu! En flugið er ekki fyrr en um þrjú….kraftaverk gerast…ansi oft. Nú ef ég stend uppi með engar nærbuxur en 30 pör af sokkum þá má eflaust næla saman lendaskýlu úr sokkunum.
Laugardaginn 14. júní fór ég með dansglöðum 5rytma félögum í svett hjá Nonna og Heiðari.
Mikil lífreynsla, dansinn áður var góður, maturinn á eftir líka góður, gott að vita að ég kom í þennan heim til að miðla ;0) og er indígóblá ;0) (já, já veit að ég hef algerlega misskilið bloggmiðilinn að margra vina áliti, eins og ein sagði við mig að það eigi að blogga oft (miðla)…kannski lifi ég bara í annarri tímavídd?)
En svettið sjálft, púff….áhugavert!!! sagði hundurinn með broddinn í trýninu eftir hafa reynt að kyssa rassinn á broddgeltinum. Hélt á tímabili að ég myndi hreinlega deyja úr hita, en kyrjuninn dróg mann áfram. Andi elgsins fínn en þegar var komið að anda kólíbrifuglsins þá var ég nú til í geispa golunni. En mikið var gott að liggja í grasinu á eftir, að fá kalda vatnsfötu yfir sig. Var orðin þakin í grasi þar sem ég reyndi að grafa mig niður í svörðin inn í svett-skjaldbökunni til að finna einhverja kælingu.
Og ég sem er alger sauna-brjálæðingur - kannski var það niðamyrkrið… Andlega séð þó spes, held það væri gaman að gera þetta að vetrarlagi. Léttist um eitt kíló og hef verið að söngla: Heyja, heyja, …og annað í þeim dúr síðan…
Ég á sjö-mílna-skó sem ég fékk í afmælisgjöf og er á leið Fjárlúsareyja. En það er víst söguskýringin á heiti Færeyja, hm?
Hef verið heppin þessa dagana, fengið námsstyrk, dansað fimm-rytma dans í góðra vina hópi og almennt hlutir gengið vel.
Svo ég hlýt að vera lukkunnar pam-fíll? En hvers konar furðuverur eru það? Vil ég í raun og veru, vera pam-fíll? Eru pamfílar kannski þegar allt kemur til alls geðillar bísamrottur eða laumu hernaðarsinnar? Þá er betra að vera lukkufíll!
Bók vikunnar án efa er:I feel bad about my neck, and other thoughts about being a woman eftir Noru Ephron (When Harry met Sally). Svona til þess að brjóta höfundarlög þa ætla ég vera með nokkrar tilvitnanir í bókina.
Never marry a man you wouldn’t want to be divorced from.
I love apartments because I lose everything. Apartments are horizontal, so it is much easier to find the things I lose……..
I’ve just surfaced for spending several days in state of rapture-with a book.
The way I saw it, if Bill had behaved, Al would have been elected, and thousands and thousands of people people would be alive today who are instead dead. (hluti af söguskoðuninni Whose Fault Was It?)
Hinar tvær sem ég gleypti eru ekki minnisverðar. Önnur bandarrísk Yrsa og hin öllu skárri kanadísk hm, smá í ætt við Noru Roberts.
Að lokum ef einhver veit eða getur komið með athyglisverða skýringu á tilvist pam-fíla þá bið ég viðkomandi að svar þessum pósti og upplýsa okkur.
Var nú í lok maí í Berufirði. Og ég segi það satt sem heiftúðugur unnandi íslenskrar náttúru að þetta er með fegurri stöðum á Íslandi. Alla, malla, allavega þá var ég í náttúrutransi þarna og það besta var að gróðurofnæmið lér ekki á sér kræla.
Á bænum sem ég dvaldist voru endur, hænur og sauðfé. Og svo ein æðakolla sem hélt hún væri önd…
Ætli ég sé í raun anarkisti sem heldur að hún sé vinstri-græn?
Jamm sammála Stefáni, niður með Tjurginn!Verð samt að taka tillit til þess sem einn af læknum mínum sagði um daginn en það var að ég hagaði mér alltaf eins og ég væri ódauðleg. Sællar minningar um blóðtappann í janúar síðast liðnum, þegar vinkona góð spurði mig hvað ég ætti mörg líf eftir af þessum níu.
Þetta er orðin 5-6 skipti sem ég hef verið hætt komin. Má draga af þessu lærdóm?
Jams, manneskjur eins og ég sem eru haldnar vinnualkóhólisma kunna sér ekki hóf fyrr en eftir nokkrar kýlingar. Núna í þetta skiptið var ég samt skynsöm og varð bara alvarlega veik en ekki dauðveik. Annars er það auðvitað helber dónaskapur og frekja af þessum blessuðu læknum sem eru að reyna að bjarga lífi manns að heimta að maður hætti að vinna og færi endanlega á örorku þarna árið 2000, huhh! Allt háskólanámið, metnaðurinn, stjórnseminn algerlega vannýtt…
Mikill mannauður farin forgörðum eða hvað? Ég reis á fætur og þurrkaði mér um nasir og gerðist sjálfboðaliði. Auðvitað get ég ekki verið sjálfboðaliði í einum samtökum og hef herjað á Rauða Krossinn, tólf spora samtök og Samtök hernaðarandstæðinga. Að venju þar sem ég tek ekki tillit til sjúkdómsins eða hann ekki til mín öllu heldur, þá tekst mér ekki að framkvæma helminginn af því sem ég lofa upp í ermina á mér en eitthvað verkast þó undan konunni. Þurfti núna að segja stopp og draga mig út úr nokkrum nefndum og stjórn.
Reyndar er ég farin að dufla við Amnesty og hef augastað á Kvennahreyfingu ÖBÍ. Er svo reyndar í námi með þessu. Gigtarlæknirinn minn heldur að ég sé hálfu starfi allavega við þetta brölt. Vinkona mín kallar mig Oktopússí, þar sem ég sé eins og brjálaður kolkrabbi með angana í allar áttir. En það var eitt sem ég ákvað þegar ég fékk blóðtappann að hér eftir þá vel ég alltaf skemmtilega atburðinn af tveimur ef ég þarf að velja á milli. Kannski ábyrgðarleysi en miklu skemmtilegra!!!!
Bækur vikunnar: Blóðberg (var að endurlesa, góður húmor), Bíbí (var að byrja, flott bókakápa) og eftir Fred Vargas(kona) Have Mercy On Us All: Virkilega góður krimmi, með sögulegu ívafi um Svarta dauða. Svo er það eilífðarbókin í bland: eftir Karen Kingston: Clear Your Clutter with Feng Shui. (skítt með fengsjúið, frábær pæling um drasl-isma)
Tónlistin:Kim Larsens greatest; Guld og grönne skove : þægileg og námsvæn tónlist. Gabrielle Roth; Endless Wave vol.2
Að lokum:
Á hverjum degi fæ ég meil um að hinir og þessir hafi sent komment á hér bloggið. En þar sem vinir og vandamenn er að mestu hættir að reyna að senda mér nokkuð sökum bloggfæðar, þá fæ ég komment frá lyfjaframleiðendum. Þetta er ekki bloggörvandi!
Var þó búin að útiloka rusl-póstvörn t.d. orð tengd kynlífi og meinta happadrættisvinninga.(tek það samt fram að ég vil gjarna bæði hérna í 3. víddinni ;0P)
Nú þarf ég greinlega takast á við lyfja-mafíuna. Finnst alveg nóg með þau lyf sem ég verð að taka vegna Tjurgsins þó ég þurfi ekki annað sull.
af einhverri ástæðu þá bloggaði ég á page en ekki post og þá fer þetta þarna til hægri efst á stikuna. jamm
Nenni ekki snufli og snýti, er þetta kvef, frjó-næmi eða heilinn að reyna að strjúka?
Hlakka samt til að byrja í skólanum aftur.
Neyðist til að fara að digga við bílapartasala. Einhver réðst á eða keyrði á Mörtu Halakörtu (grænn Yaris) þar sem hún lá dreymin á svip fyrir framan Austubæjarskóla. Nú vantar á hana hliðarugga (spegilinn) og topp-þreifara (loftnetið). Þegar ég verð búin að redda nýjum útlimum á Mörtu þá þarf ég að blaka augnhárunum í átt að bílaviðgerðamönnum og vona að þeir fyllist löngum til að frankenstæna bílinn minn fyrir lítið. Ekkert pimp hér heldur frankenstænun sem útleggst af því að gefa nýjum útlimum líf á minni Vinstri-Grænu halakörtu. ble og snufl
Ég las það í einhverri Feng-Shui bók að ef náttborðið og jafnvel næsta nágrenni rúmsins er stráð bókum þá sé það merki að bækurnar hafi öðlast sess elskhugans eða ástmeyjarinnar í lífi viðkomandi.
Ég játa mig seka. Ég er bókafíkill. Ég hlakka oft til þess að geta skriðið upp í rúm á kvöldin og lesa mig inn í nýja veröld. En þar sem ég er ,,quattro” þá er ég oft með 3-4 bækur í takinu. Sumar les ég í einum rykk, aðrar hægt og rólega, sumar fram og til baka. Um daginn var ég að lesa nýju bókina frá ISHIGURO: Never let me go (góður undirtónn í henni og ísmeygilegt flæði), Yogananda’s selvbiografi á dönsku, Stellu Blómkvist á þýsku og svo skemmtilega bók um Zen hugleiðslu, allar á sama tíma. Það gefur að skilja að oft verður minna úr framkvæmdum í mannheimum þegar hugurinn er í hugheimi og líkaminn sófa- eða rúmkartafla.
Þessi bókafíkn náði snemma tökum á mér. Á hverjum laugardegi árum saman, þá fórum ég og pabbi í pílagrímsferð á Borgarbókasafnið í Þingholtsstræti. Þar var góðri stund eytt við að skoða sig um og kíkja á bækur. Vikuskammturinn var milli 8-12 bækur. Ég náði líka fljótt þeirri hæfni sem elsta systir að geta útilokað öll heimilishljóð þegar ég var að lesa.
Kannski fer ég að blogga um lesturinn hjá mér…
Er líka búin að afreka sem aukaleikari í Stelpunum að leika sjúkling á biðstofu (nokkuð sem ég hef doktorsgráðu í!) og pirraða mannesku í bíó. Þessi sería verður reyndar sýnd eftir jól.
Einu sinni var kona sem las The Secret og ákvað að fylgja eftir gullkornum úr þeirri bók. Hún ákvað að laða til sín hluti. Hún byrjaði á auðveldum hlut eins og til dæmis nærbuxum. Hún eyddi heilli viku í að sjá fyrir sér nærbuxur og senda út ákall til alheimsvitundarinnar. Viti menn á loka útsöludögum þá löðuðust að henni nærbuxur í massavís. Áður en varði átti hún meira 50 nærbuxur. Nú þegar þetta er ritað hefur hún flutt í stærri íbúð og hefur keypt sérstakan fataskáp undir 1003 nærbuxnapörin sem halda áfram að laðast að henni. Hún hefur ekki enn fattað að þakka alheims-undirvitundinni fyrir og segja að nóg sé komið.
Ég veit að næst á listanum hjá henni var að laða til sín elskhuga. En miðað við árangurinn af nærbuxna-aðlöðuninni þá þyrfti hún að verða sér út heilt sjávarþorp til að hýsa ástmennina.